On mi pokazuje jaki jest dobry, On przyszedł na ziemie żeby służyć a nie żeby Mu służono, tego i ja pragnę się uczyć służyć drugiemu człowiekowi. Po tej spowiedzi, gdy wróciłam do domu rozważałam słowo Boże ze Szkoły Modlitwy i właśnie pisało o walce ze złem, że Jezus również był kuszony, dlatego wiem że gdy będę bliżej Chrystusa On pomoże mi walczyć z moimi grzechami słabościami a Jego promienie będą dawały mi światło na moje życie i za światłem pragnę iść i dążyć do świętości. Czułam się jak bym się znowu urodziła z czystym sumieniem choć wiedziałam będę grzeszyć bo przecież jestem grzesznikiem, ale wiedziałam i wiem że zawsze będę mogła przyjść i wyznać Mu moje grzechy a On pomoże mi z nimi walczyć. Bo z sercem jest trochę jak z pokojem gdy jest bałagan nie ma jak się ruszyć podobnie jest z sercem Bóg nie ma miejsca na działanie, dlatego pragnie abym przychodziła do Niego i z ufnością wyznawała swoje grzechy a On oczyści z grzechu moje serca i ważne jest abym takie porządki robiła regularnie.
Po tygodniu od spowiedzi generalnej i zamknięcia furtek czułam owoce tej spowiedzi, czułam siłę do walki z moimi słabościami i w domu zaczeło się układać ja zaczęłam rozumieć rodziców a oni starali sie zrozumieć mnie, usłyszałam ważne słowa od mamy. Może oni potrzebowali świadectwa ja zapragnęlam być dla nich dowodem że Bóg jest i czuwa nad naszą rodziną i nie przypadkowo Bóg dał mi takich rodziców a rodzicom takie dzieci, jesteśmy po to aby się wzajemnie dopełniać, aby tworzyć wspólnotę rodziny.
Ciągle czułam że chce być jeszcze bliżej robiłam wszystko by dobrze rozeznać i być bliżej Boga. Ks Józef poprosił mnie i siostrę byśmy pomagali przy kursie Alfa prowadzonych dla młodzieży i zgodziliśmy się. Wiedziałam że każda nowa funkcja pogłębi moją wiarę, zbliży do Boga i pomoże rozeznać. Nie myliłam się wszystko to umocniło moją wiarę i pomogło rozeznać powołanie i podjąć decyzję.
Spowiedź generalna była przełomem w moim życiu umocniła moją wiarę i rozpaliła ogień w moim sercu, chęć dzielenia się z innymi swoją wiarą, ale przede wszystkim siłę i odwagę do dawania świadectwa. Nie potrafiłam poprostu nie mówić o Bogu, tym bardziej że Bóg każdego dnia był ze mną i dawał mi znaki a raczej pozwalał doświadczać Swojej obecności poprzez wydarzenia, rozmowy i rozważanie Słowa Bożego, ale o tym dalej...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz